Categorieën
Knipsel - Paper cutout Paper Collage Schaduwspel

Verknipt en Verscheurd II

Een video van Klaske Oenema in opdracht van Studio Makkink & Bey en het Centraal Museum Utrecht voor de expositie De 7 Hoofdzonden. Deel I van vier delen.

Buro Makkink & Bey baseerden hun expostie De 7 Hoofdzonden op het schilderij van Jeroen Bosch. Klaske Oenema koos ervoor om vier korte films te maken over de 4 ‘uitersten’ in het schilderij, De Dood, Het Oordeel, De Hemel, De Hel. De tentoonstelling was te zien in het Centraal Museum Utrecht van 2012 tot februari 2013.

Koffer  (2005)
Gevonden en gebruikt materiaal zoals boekpagina’s, folie, enveloppen of inpakpapier, gebruik makend van de structuur van het materiaal en gebruiksporen.  

Klaske Oenema zou de tentoonstelling Verknipt en Verscheurd in maart openen.

Categorieën
Drawing Paper Collage

Verknipt en Verscheurd II

De Reis IV, 2018, 31,5 x 38 x 3,5 cm, ruimtelijke collage op papier

Caren van Herwaarden ‘Figure of Speech’, 2009, losse collage op papier, aquarel, conté, touw, 50 x 40 cm

Het verstandige lichaam
Van Herwaarden: ‘Het intrigeert me dat ons lichaam zoveel ‘weet’, ook over de ander. Het geheugen en ‘intelligentie’ huizen niet uitsluitend in ons brein. Juist het lichaam, de huid en spieren herbergen herinneringen, ervaringen zetten zich in het lichaam vast: het lichaamsgeheugen. Ons lichaam kan ons brein nèt zoveel vertellen als ons brein ons lichaam.’

Empathie
Het vermogen tot empathie maakt mededogen en troost mogelijk: dat zijn verworvenheden die Caren van Herwaarden universeel en essentieel acht om tot vreedzaam samenleven in staat te zijn. Het gaat om jou: ben jij in staat om je – los van geloof, leeftijd of sekse – in de situatie van een (onbekende) ander te verplaatsen? Dat is het tegenovergestelde van ontmenselijking en kille onverschilligheid. Met haar werk wil Van Herwaarden deze transformatie laten zien én teweegbrengen. Het is haar streven om dit niet alleen zichtbaar, maar vooral ook fysiek voelbaar in haar werk te maken. Van Herwaarden: ‘Ik wil dat de kijker mijn werk eerst met zijn donder ervaart en herkent, voordat hij het eventueel begrijpt. Het moet rauw zijn, je moet het kunnen ruiken.’