Categorieën
Knipsel - Paper cutout

Verknipt en Verscheurd II

Na een zware operatie in de jaren 40 was Matisse aan een rolstoel gekluisterd. Hij ontwikkelde een nieuwe techniek en werkmethode, zijn zogenaamde ‘papiers découpés’. Deze techniek is verwant aan de collage. Matisse knipte vormen uit papier dat dat in één kleur was geverfd. Een assistent componeerde het werk vervolgens op zijn aanwijzingen.

In het Stedelijk museum in Amsterdam hangt La perruche et la sirène, een van de belangrijkste voorbeelden van de ‘papiers découpés’.
Het werk bestaat uit bladeren, granaatappels en twee vormen die slechts eenmaal voorkomen: links een parkiet en rechts een meermin, waaraan de titel van het werk is ontleend. De ruimte rond de objecten is even belangrijk als de objecten zelf. Matisse over dit werk als “een kleine tuin die me omringt en waarin ik kan wandelen”.

Categorieën
Drawing Paper Collage

Verknipt en Verscheurd II

De Reis IV, 2018, 31,5 x 38 x 3,5 cm, ruimtelijke collage op papier

Caren van Herwaarden ‘Figure of Speech’, 2009, losse collage op papier, aquarel, conté, touw, 50 x 40 cm

Het verstandige lichaam
Van Herwaarden: ‘Het intrigeert me dat ons lichaam zoveel ‘weet’, ook over de ander. Het geheugen en ‘intelligentie’ huizen niet uitsluitend in ons brein. Juist het lichaam, de huid en spieren herbergen herinneringen, ervaringen zetten zich in het lichaam vast: het lichaamsgeheugen. Ons lichaam kan ons brein nèt zoveel vertellen als ons brein ons lichaam.’

Empathie
Het vermogen tot empathie maakt mededogen en troost mogelijk: dat zijn verworvenheden die Caren van Herwaarden universeel en essentieel acht om tot vreedzaam samenleven in staat te zijn. Het gaat om jou: ben jij in staat om je – los van geloof, leeftijd of sekse – in de situatie van een (onbekende) ander te verplaatsen? Dat is het tegenovergestelde van ontmenselijking en kille onverschilligheid. Met haar werk wil Van Herwaarden deze transformatie laten zien én teweegbrengen. Het is haar streven om dit niet alleen zichtbaar, maar vooral ook fysiek voelbaar in haar werk te maken. Van Herwaarden: ‘Ik wil dat de kijker mijn werk eerst met zijn donder ervaart en herkent, voordat hij het eventueel begrijpt. Het moet rauw zijn, je moet het kunnen ruiken.’